meta content='text/html; charset=UTF-8' http-equiv='Content-Type'/> මලියගෙ සටහන මලියගෙ සටහන

Thursday, July 12, 2018

දරු පැටියෙක්!


මට දරු පැටියෙක් ඔනෙ!
- මේ දැන්?
දැන් නෙමෙයි මැට්ට‌ො, බැදපු ගමන්ම
- දෙන්නංකෝ පෝලිමක්ම,  පඩිපෙල වගේ
මං හිනාවුනා...

- තමුසෙ කොහෙද මෙච්චරකල් හිටියේ?
- මොන රෙද්දක් කලාද අතුරුදහන් වෙලා.
මං බැනගෙන බැනගෙන ගියේ ලොකුම ආවේගයකින්. ඒක ඇතුලේ හීනියට සතුටකුත් නොතිබුනා නෙමෙයි.
අඩුගානෙ ආයෙත් සැරයක් එයාව දකින්න ලැබුන නිසා. මං විනාඩි කීපයක් තිස්සේ ඈට බැන්නත් එයා සද්දයක්වත් කලේ නෑ, අහිංසක ඇස් දෙක තෙත් කරගෙන මං දිහා බලාන ඉන්න එක ඇරෙන්න.

අයිය‌ේ! අන්තිමට ඈ කතාකරන්න ගත්තා
- ම්....
මං ඔයාගෙන ඈත් වුනේ හේතුවක් තියෙන නිසා
- හැම කෙල්ලම කියන්නේ ඒක තමයි, මං අමුතු හිනාවක් දාලා කිව්වා
නෑ, මං අනිත් අය වගේ නෙමෙයි,
මං හැමදේම කියන්නම්, ඈ පොරොන්දු වුනා.

 මං ඈත ආකාහෙ දිහා ආයෙමත් බලන් හිටියා. අද වලාකුළු හරිම නිශ්චලයි, පාවෙන්න කම්මැලි කමටද... නැත්නම් ඒවාත් කම්පා වෙලාද? මගෙ පපුව වගේ!

මං ආයෙමත් දුම් උගුරක් කටේ පුරවගත්තා. මේ වගේ කම්පනයක් දරාගන්න නොමල් නිකොටින් දුමකට කොහොමත්ම බෑ. ඒකට ඊටත් වඩා ගැඹුරකට යන්න පුලුවන් වෙන්නම ඔනෙ. ඇග ඇතුලට හීනයට දාගත්ත ඒ දුම් උගුර මාවම පුච්චගෙන ගියෙ වේදනාව දෙගුණ තෙගුණ කරමින්. ඒක හරියට ඈ අවුරුදු ගානක් වින්ද දුක එක සැරේ ඇගෙන් හොරාගන්නවා වගේ වැඩක්.

ඔයා හොදටම දැනන් හිටියා, මං දරු පැටියෙක්ට කොච්චර ආස කාලද කියලා
- ඉතින්?
මට ඒ වාසනාව නෑ අයියේ,
- ඔයා කොහොමද දැන්ම එහෙම කියන්නෙ
මං දන්නවා, මට ඩොක්ට කිව්වා
- බය වෙන්නෙපා අපි මොකක් හරි විදියක් බලමු ඉතින්,
නෑ අයියෙ, ඒකට කරන්න දෙයක් නෑ... එදා වුන ඇක්සිඩන්ට් එකෙන් පස්සෙ මට දරු පැටියෙක් දරාගෙන ඉන්න බැරි....
- කට වහපන්! කමක් නෑ, අපෙ ලෙයින් පැටියෙක් හදමු.. ඔයාගෙ බඩෙ වෙන්නම ඕනෙ නෑනෙ
බෑ... බෑ... බෑමයි! මං කැමති නෑ මගෙ පැටියා වෙන තැනක උපදිනවට😡
- ඉතිං ළමයො...
බෑ අයියෙ, ඔයා යන්න... මට ඔයාව තාත්තා කෙනෙක් කරන්න තරම් වාසනාවක් නෑ.
- කමක් නෑ, මං ඉන්නම් ඔයත් එක්ක.
මෝඩයා, යනවා යන්න... ඉස්සසර වගේමයි, කියන දෙයක් අහන්නෙම නෑනෙ. මං යනවා අයියෙ...

ඔයා ඒ දේ දැනගන්න ඕනෙ නැති නිසයි මං කිව්වෙ නැත්තෙ. ඒ්ත් ආයෙත් කියන්න එපා මං  නොකියා ගියා කියලා.... ඈ ආයෙමත් විසන්ධි වුනා. ආපහු කවදාවත් කතා නොකර ඉදිවී කියලා මං හිතන්නෙ නෑ, ඒත් ඒ කවදද කියන්න මට හිතාගන්නත් බෑ, එයාට හිතාගන්නත් බැරිව ඇති.

 ඈ මගෙන් ගියේ හේතුවකට, ඔව් ලොකූ හේතුවකට. ඒත්... ඒක නෙමෙයි කරන්න තිබුනෙ. මං තාම විශ්වාස කරනවා එහෙම. ඊලග දුම් උගුරෙන් පෙනහලු පුච්චන ගමන් මං හිතුවා...

Monday, June 4, 2018

තිත්ත | The Bitter Truth


සමහර දේවල් තියෙනවා
අපි කැමතිම දේ නොවුනත්
අපිට කරන්න වුන දේවල්...
හොදකට හරි නරකට හරි
ඒත්, ඇයි අපි
ඒක අතාරින්නෙ නැත්තෙ?
අපි බයයි
අපිට නැතිවෙයි කියලා
උන්න අත්තයි, පය ගහපු අත්තයි
දෙකම...
කොච්චර දුක් වින්දත්
කොච්චර කරන්න වුනත්
අකමැති දේවල්,
අපි තාමත් පෙන්නනවා
හැමෝටම
අපි ඉන්නෙ
හරිම සතුටින් කියලා
සමාජෙට...
ඒක උඹටත් පොදුයි, මටත් පොදුයි...
සමහර දේවල් තියෙනවා
කියන්නට හිතුනත්
කෙතරම්,
කියන්නට බැරි දේවල්
එකම හේතුව;
කවුද කැමති පෙන්නන්න
අපි ඉන්නෙ
මඩ වලක කියලා
රස්සාව වෙන්න පුලුවන්,
ඉගෙනගන්න එක වෙන්න පුලුවන්,
ව්‍යාපාරය වෙන්න පුලුවන්
තමන්ගෙ ජීවිතේ
මොකක් හරි කොටසක්
වෙන්න පුලුවන්,
උඹ කෙතරම්
උගත් වුනත්
සල්ලිකාරයෙක් වුනත්
මොන ඉහල තානාන්තරයක උන්නත්
මේ උඹේ කතාව නෙමෙයිද?
දුක කියනවා වෙනුවට
අපි පුරුදු වෙනවා
හිනාවෙන්න එ්කට
පෙන්නන්නට
පට්ට ආතල් ජීවිතයක් කියලා
අපි හැමෝම ගතකරන්නෙ,
එකට එකතුවෙලා
ඒත්... ඒක
ව්‍යාජ හිනාවක්!
ඒක දන්නෙ
උඹම විතරයි
ගතින් හිනා වුනාට
හිත අඩන බව
දන්නවා උඹ
හැමෝම එකතුවෙලා
කදේ දාගෙන
"අපි" , "අපේ" කියලා
මහ හයියෙන් කිව්වට
ඒක බොරුවක්ම
විතරයි කියලා
උඹේ හිත දන්නවා
කරදයක් වුනාම
පේන්න රගන හැමෝම
උණුසුම ගියාම
හොයන්නවත් නැතිවෙනවා කියලා
උඹ දන්නවා
උඹට ඕනෙ
මේකෙන් මිදෙන්න
උඹ ඉන්නවා
අල්ලගෙන ඒත්
බොරුවට
සතුටු වෙවී;
අඩුගානෙ
එහෙම පෙන්නලා...
ඒක හරියට,
අස්සයා පිටේ
කැන්දන් යන්නට
ඉන්නවා වගේ
එනකං කුමාරයෙක්...
ඔව්,  අල්ලාන ඉමු
එතකං...
හැබැයි එක දෙයක්!
පරිස්සම් වෙන්න
ඒ වෙනකං වත්
එකට ඉන්න උන්ගෙ
චාටුවට අහුනොවෙන්න
මතක තියාගන්න
සැනසීම තියෙන්නෙ
"එකම එක තැනක"
විතරක්ම බව...


Tuesday, May 29, 2018

ඔව් උඹට... | From her...


මටත් වඩා උඹ
මං ගැන හිතද්දි
මාව පරිස්සම් කරද්දි
ජීවත් වෙන්න
තව දවසකට හරි
අාසාවක්
අැතිවෙනවා සත්තයි
හිතටත් නොදැනීම...

උඹේ අතින් අල්ලගෙන
උරපත්තට ඔළුව තියාන
මං අාසම
මුළු දවසම
කියවන්න

ඉර බහින හවසක
අෑත මුහුද දිහා බලාන
උඹත් එක්ක ඉන්න
මට හරි අාසයි

ගෙවෙන හැම තත්පරයක්ම
මට ඔින
උඹෙ නමට ලියන්නයි

මොහොතින් මොහොත
ජීවිතේ ගෙවෙද්දි
මට බයක් දැනෙනවා!
උඹව මට නැතිවෙයි කියලා

අැත්තමයි
 අැස්මානෙ තියාන
රකින්න බැරි එකත්
වෙලාවකට
අසරණ හැගීමක්!

මෙච්චරයි...
මං උඹට
මහ මෙරක් තරමට අාදරෙයි!
නෑ...
ඊටත් වඩා...

                                           - දෝණි -